Hibernate’de Sınıf İlişkileri 2

Hibernate’de sınıflar arası ilişkileri incelediğimiz yazı dizimize ikinci bölüm ile devam ediyoruz. Bu bölümde M:1 ilişkiler üzerinde duracağız.

M:1 ilişkiler entity-entity veya component-entity şeklinde olabilir. Fakat target sınıfın component yani “Embeddable” olması mümkün değildir. Çünkü herhangi bir bileşenin ancak ve ancak tek bir sahibi olabilir. Birden fazla entity instance’ın ortak bir bileşene refer etmesi mümkün değildir.

entity-entity arasında tek yönlü M:1 ilişki kurmak için @ManyToOne annotasyonu kullanılır. İlişkinin zorunlu olup olmadığı “optional” attribute ile gösterilir. İlişki veritabanında join cloumn veya join table üzerinden yönetilebilir. Join column üzerinden yönetmek için @JoinColumn annotasyonu kullanılır. “nullable” attribute ile foreign key’in NULL/NOT NULL olup olmadığı belirtilebilir. optional attribute ilişkinin zorunluluğunu, nullable attribute ise foreign key’in null olup olmayacağını belirlemesine rağmen, mevcut hibernate sürümlerinde her ikisinden birisinin ilişkinin zorunlu olduğunu belirten bir değer alması üretilen DDL ifadesinde foreign key sütununun da NOT NULL olmasını sağlamaktadır. Konu ile ilgili 4.x sürümleri için açık bir bug mevcuttur.

Optional attribute’un önemi M:1 ilişkinin @JoinTable ile map edilmesinde ortaya çıkar. optional=false olarak işaretlenmiş bir M:1 ilişkiye sahip bir entity persist edilmek istendiğinde Hibernate ilişkinin değerinin olmadığını tespit ederek daha SQL ifadesi çalıştırmadan “org.hibernate.PropertyValueException: not-null property references a null or transient value” hatası üretir. Hibernate 4.x sürümlerinde ilişki @JoinTable ile map edilmiş ise malesef property değerinin null olup olmadığı kontrol edilmeden entity DB’de persist edilmesine neden olan bir bug mevcuttur. Veri modeli açısından herhangi bir tutarsızlık söz konusu olmamasına rağmen Hibernate metadatasında zorunlu olduğu söylenen bir ilişkiye sahip olmadan entity instance’ının persist edilmesi doğru değildir. Bu bug 4.1.12‘de fix’lenmiştir.

Tablolar arası ilişkileri yönetmek için kullanılan join table yönteminde dikkat edilmesi gereken temel nokta @JoinTable annotasyonundaki joinColumns ve inverseJoinColumns attribute’larının değerleridir. JoinColumns source entity’nin PK sütunlarına, inverseJoinColumns ise target entity’nin PK sütunlarına foreign key ilişkiler kurmalıdır.

Tek yönlü ilişkilerde component-entity için de M:1 ilişkilerin kurulması mümkündür. Buradaki tanımlama da aynen entity-entity M:1 ilişkilerinde olduğu gibidir.

Çift yönlü M:1 ilişkilerde ise ilişkinin diğer tarafı 1:M olarak ele alınmaktadır. 1:M ilişkili entity’lerin tutulduğu collection’ın List olmadığı durumlarda çift yönlü ilişkiyi yöneten genellikle M:1 tarafı olarak belirtilir. Bunun için @OneToMany annotasyonundaki “mappedBy” attribute’u kullanılır. 1:M ilişkileri inceleyeceğimiz bir sonraki yazımızda @OneToMany annotasyonu üzerinde ayrıntılı biçimde duracağız.

@ManyToOne annotasyonu mappedBy attribute’una sahip değildir. Dolayısı ile çift yönlü ilişkilerde M:1 tarafını ilişkiyi yönten taraf yapmamak için farklı bir yol izlenmektedir. Çift yönlü ilişkilerde M:1 tarafını salt okunur yapmak için @JoinColumn annotasyonunun insertable,updateable attribute’ları kullanılmaktadır. insertable=false ve updateable=false olarak tanımlanan çift yönlü bir M:1 ilişki salt-okunur bir ilişki halini alacak, böylece ilişkinin yönetimi 1:M tarafında olacaktır.

1:M ilişkileri inceleyeceğimiz bir sonraki yazımızda görüşmek üzere…